ผมชื่อ มานะ สวนชูผล (เป้า) ผมเกิดที่กรุงเทพมหานคร แต่ด้วยเหตุผลทางเศรษฐกิจ แม่จึงฝากผมให้ยายและป้าเลี้ยงที่เชียงใหม่ ช่วงวัยเด็กผมได้ซึมซับสิ่งแวดล้อมและวัฒนธรรมที่ดีในสังคมชนบท โดยเฉพาะจารีตในศาสนาเดิม ซึ่งเป็นวิถีชีวิตของชุมชนที่นั่น เช่น การยึดมั่นในคุณงามความดี การให้เกียรติเคารพผู้อวุโส การกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ ความเมตตากรุณาต่อสิ่งมีชีวิต การเสียสละไม่เอาเปรียบคดโกงผู้อื่น ฯลฯ

อย่างไรก็ตามแม้ว่าสิ่งผมพยาทำสิ่งเหล่านี้เพียงใดในจิตใจข้างในลึกๆ ผมยังมีความกลัวว่า วันหนึ่งถ้าผมตายไปแล้วผมจะได้ขึ้นสวรรค์หรือปล่าว? มันมีความไม่มั่นใจภายใน เพราะว่าหลายครั้งผมก็ทำความผิดต่อตัวเองและผู้อื่น แทบนับครั้งไม่ถ้วนเหมือนกัน อะไรกันแน่ที่จะเป็นเครื่องตัดสินว่าผมจะได้ไปนรกหรือสวรรค์? นี่คือคำถามที่อยู่ในใจผมตลอด

วันหนึ่งเมื่อได้ยินเรื่องราวของพระเยซูคริสต์ผู้เป็นบุตรของพระเจ้า ผู้ทรงเป็นเจ้าของสวรรค์และเป็นผู้สร้างทุกสรรพสิ่ง “พระเยซูมาตายไถ่บาปแทนมนุษย์ทุกคน” (รวมทั้งตัวผมด้วย) และพระองค์ยังชนะความตายด้วยการฟื้นจากความตายในวันที่สาม ผู้ใดเชื่อจะได้รับความรอดไปสวรรค์ และสามารถมีความสัมพันธ์กับพระองค์เป็นการส่วนตัวได้ด้วย

ผมตัดสินใจเชื่อในวันแรก และหลังจากได้มีประสบการณ์ในการตอบคำอธิษฐานของพระเจ้าบ่อยครั้งผมจึงเชื่อมากขึ้นๆ “วันนี้ผมมั่นใจในความรอด” ไม่กลัวตกนรกอีกเลย